🔹 به گزارش «خانه اقتصاد»، محمدرضا سعیدی، مدیرعامل شستا با اظهاراتی عجیب گفت که پذیرش مسئولیت در شستا باعث شده تا او نتواند برای دیدن خانواده خود به خارج از کشور سفر کند
🔹 وی با حمله به رسانه‌ها درباره سوال از زندگی خانواده‌اش در خارج از ایران، آنها را به بی‌اخلاقی و حاشیه‌سازی متهم کرد
🔹 سعیدی با افتخار از تحصیلات خود در خارج از کشور یاد کرد و با بیان اینکه خانواده‌ام اقامت خارجی داشته ولی تابعیت ندارند، افزود: من اشکالی در زندگی خارج از کشور خانواده‌ام و مدیریت خود در داخل کشور نمی‌بینم
🔹 حریری، رئیس اتاق ایران و چین در واکنش به اظهارات سعیدی، وزیر کار دولت پزشکیان را مورد خطاب قرار داد و گفت: شخصی که میهن را مناسب زندگی خانواده خود نمی‌داند، چگونه به مدیریت شستا منصوب شده است؟
🔹 اگر از لحن طلبکارانه سعیدی بگذریم، سه پرسش از دولت پزشکیان و هیات مدیره شستا وجود دارد:
📌 ۱. آیا فردی که زندگی و رفاه خانواده خود را در خارج از مرزها تامین کرده و برای دیدار با آنها باید به سفر خارجی برود، می‌تواند ادعای درک رنج‌های معیشتی کارگران و بازنشستگان را داشته باشد؟
📌 ۲. وقتی مدیرعامل بزرگترین هلدینگ سرمایه‌گذاری، ایران را برای زندگی خانواده خود مناسب نمی‌بیند، چگونه می‌تواند به فکر تامین حقوق کارگران و بازنشستگان باشد؟
📌 ۳. معیار دولت برای انتصاب مدیران کلیدی چیست؟ آیا واگذاری پُست‌ها تنها با داشتنِ سوابق تحصیلی در خارج از کشور یا ارتباطات در داخل، امکان‌پذیر است؟
