نشست تخصصی «امنیتیسازی محور مقاومت در چارچوب گفتمان تروریسم» به ابتکار مؤسسه کادراس و با همکاری خانه اندیشهورزان برگزار شد.
حسین آجرلو
تروریسم به معنای اقدام خشونتبارِ هدفمند برای تحقق اهداف سیاسی یا امنیتی است؛ مفهومی که مرز آن با جرم یا درگیری شخصی متفاوت تعریف میشود.
رسانهها در بازنمایی تروریسم نقشی محوری دارند؛ میتوانند گروهی را تروریست یا آزادیخواه بنامند و بر تصمیمسازی دولتها و افکار عمومی اثرگذار باشند.
تعاریف تروریسم در نهادهای بینالمللی زیر نفوذ قدرتهای غربی شکل گرفته و نبود فعالیت دیپلماتیک متقابل، به تثبیت این قرائت کمک کرده است.
محمد خواجویی
تروریسم و دفاع مشروع دو مفهوم سیاسی-ارزشیاند که مصداق آنها تابع تفسیر قدرتهاست.
امنیتیسازی، تبدیل پدیدههای سیاسی به تهدید امنیتی است؛ روندی که علیه گروههای مقاومت اجرا شده تا حذف رهبران و تحریم آنان توجیهپذیر شود.
حتی تعریف حداقلی تروریسم (هدف قرار دادن غیرنظامیان) با تفسیرهای متفاوت روبهروست؛ حماس تمایز روشنی میان نظامی و غیرنظامی قائل نیست، در حالی که حزبالله این هدفگیری را رد میکند.
در تصمیمگیری درباره تروریستی یا مشروع بودن یک عمل، خود «کنش» معیار اصلی است، نه انگیزههای اعلامشده.
علیرضا مجیدی
تفاوت تروریست و مبارز در دو محور اصلی است: یکی دفاع مشروع و دیگری تلاش برای بقا. مبارز در وضعیت دفاعی قرار دارد، در حالیکه تروریست رویکرد تهاجمی دارد.
تروریسم دولتی زمانی رخ میدهد که کشتار بر مبنای هویت انجام شود، نه عقیده یا موضع سیاسی.
محور مقاومت، متشکل از ایران، عراق، سوریه، لبنان، فلسطین و یمن، هیچگاه با گروههایی چون القاعده همکاری ساختاری نداشته است.
منصور براتی
تروریسم، استفاده عامدانه از خشونت علیه غیرنظامیان برای اهداف سیاسی است؛ رفتاری که اسرائیل بارها در غزه و حتی در ایران مرتکب شده است.
اجرای سیاست تهجیر و سلب مالکیت از فلسطینیان، از قدس شرقی تا محله شیخ جراح و همچنین نوار غزه مصداق نقض بنیادین حقوق بشر به شمار میآید.
خانه اندیشهورزان را در بله | ایتا | روبیکا | تلگرام دنبال کنید!
