حسن قلیپور فریدونی، دانشیار اقتصاد املاک، دانشگاه سیدنی غربی در سرمقاله دنیای اقتصاد؛
بازار املاک و مستغلات سالهاست در ادبیات مبارزه با پولشویی بهعنوان یکی از مسیرهای مهم برای ورود پولهای غیرقانونی به اقتصاد رسمی شناخته میشود.
خانهای که با پول کثیف خریداری شود، فقط یک خانه نیست. میتواند قیمت خانههای اطراف را هم تغییر دهد، انتظارات سایر خریداران را جابهجا کند و سرمایه سازندگان را به سمت واحدهای لوکس سوق دهد.
ورود پول نامشروع به بازار، تقاضایی ایجاد میکند که الزاما از درآمد، نیاز مصرفی یا بازده اقتصادی واقعی ملک ناشی نمیشود. فردی که هدف اصلیاش شستوشوی پول است، ممکن است حاضر باشد برای خرید یک ملک بیش از ارزش بنیادی آن بپردازد.
افزایش قیمت در بخش لوکس بازار میتواند به سایر بخشهای بازار نیز سرایت کند. اگر قیمت املاک گرانقیمت بالا برود، ارزش زمین و املاک مجاور افزایش پیدا میکند و این افزایش به تدریج در بخشهای دیگر بازار منتشر میشود.
پولهای غیرقانونی همچنین میتوانند رفتار سایر سرمایهگذاران را تغییر دهند. وقتی گروهی از خریداران بدون توجه به ارزش بنیادی ملک حاضر به پرداخت قیمتهای بالا هستند، این تصور شکل میگیرد که بازار مسکن همچنان ظرفیت افزایش قیمت دارد.
در سمت عرضه نیز اگر منابع مالی غیرقانونی تقاضا برای املاک لوکس را افزایش دهد، سازندگان انگیزه بیشتری برای حرکت به سمت این بخش خواهند داشت. سرمایه و زمین به جای ساخت مسکن متناسب با قدرت خرید خانوارهای متوسط، به سمت پروژههای گرانقیمتتر هدایت میشود.
مطالعهای در کانادا نشان داده حدود ۵ درصد از ارزش معاملات املاک در استان بریتیشکلمبیا به سرمایهگذاریهای ناشی از پولشویی نسبت داده میشود که با افزایش تقریبی ۵ درصدی قیمت مسکن همراه بوده است.
مبارزه با پولشویی را میتوان نه فقط مبارزه با جرم، بلکه مبارزه با یکی از اشکال پنهان اعوجاج در بازار مسکن دانست. بازار مسکن فقط با سیاست مسکن اداره نمیشود؛ هر سیاستی که جریان پول در اقتصاد را تغییر دهد، میتواند بر این بازار اثر بگذارد.
