اگر جزو نسل زد و آلفا نباشید، احتمالاً صدای تقتق ضبط کاست را به یاد دارید؛ نسلی که با همان خاطرهها بزرگ شد و امروز برای ساختن متن و تصویر از هوش مصنوعی کمک میگیرد. فاصله این دو تجربه، زیرورو شدن سبک زندگی یک نسل است.
کاست زمانی پای ثابت خانهها بود؛ آهنگهایی که روی نوار ضبط میشدند و بین دوستان و اعضای خانواده دستبهدست میچرخیدند. بعد سیدی آمد، بعد فایلهای موسیقی و تلفن همراه و حالا پلتفرمهایی که تقریباً هر آهنگی را در چند ثانیه پخش میکنند.
امروز فاصله میان ما و محتوا خیلی کمتر شده است. موسیقی، فیلم، خبر، آموزش و حتی پاسخ به یک سؤال را میتوانیم در چند ثانیه پیدا کنیم. هوش مصنوعی هم یک قدم جلوتر رفته و میتواند برای هر فرد متن، تصویر و محتوای مورد نیازش را تولید کند.
نسلهایی که با تلویزیون، نوار کاست، ماهواره و بعد اینترنت بزرگ شدند، هر بار شکل تازهای از ارتباط با جهان را تجربه کردند. نسلهای جدیدتر از همان سالهای ابتدایی زندگی با صفحهنمایش، شبکههای اجتماعی و ابزارهای هوشمند روبهرو شدهاند. نسل بتا هم از سال ۲۰۲۵ متولد میشود؛ نسلی که هوش مصنوعی از همان ابتدا بخشی از دنیای روزمرهاش خواهد بود.
حالا دیگر تغییر را در زندگی عادی هم میبینیم. موسیقی را تنها گوش میدهیم، فیلم را هر وقت بخواهیم میبینیم، خرید و آموزش آنلاین شده و برای خیلی از سؤالها هم چند کلمه تایپ میکنیم و جواب میگیریم.
این روزها فناوری از یک ضبط ساده برای پخش موسیقی به ابزاری رسیده که حالا در کار، آموزش، سرگرمی و ارتباطات روزمره کنار ماست؛ و این تغییر، آرامآرام شکل زندگی کردنمان را هم عوض کرده است.
