«ما چندتا بچه بزرگ کردیم، شما از پس یکی برنمیآیید؟» این جمله برای خیلی از مادران این نسل آشناست؛ دقیقا همان لحظهای که از خستگی روزانهشان میگویند.
مادربزرگها از روزهایی میگویند که چند فرزند را با امکانات کمتر بزرگ کردند و مادر جوان خانواده از مسئولیتهایی میگوید که امروز تمام وقت و توانش را میگیرند، اما درک این مسئله برای نسل قبل کار سختیست و بیشتر به بهانهتراشی شبیه است.
مقایسه مادری در دو نسل، معمولاً به دلخوری ختم میشود. هرکدام تجربه خودش را معیار قرار میدهد و گاهی فراموش میکند زندگی خانوادگی در این سالها تغییر کرده است. بسیاری از مادران امروز شاغلاند، هزینههای زندگی فشار بیشتری به خانواده وارد میکند و کمک گرفتن برای نگهداری کودک هم همیشه آسان یا در دسترس نیست.
از طرف دیگر، مادران نسل قبل هم روزهای دشوار خودشان را داشتهاند؛ سالهایی با امکانات محدود، مسئولیتهای سنگین خانه و فرصتهای اندک برای استراحت. خاطره گذشتن از آن روزها، گاهی باعث میشود سختیهای امروز دخترشان را کمتر جدی بگیرند.
در این میان، تصویر مادران همیشه آرام و خانههای مرتب در شبکههای اجتماعی هم به فشارها اضافه شده است. مادر جوانی که میان کار، خانه و رسیدگی به فرزند فرصت نفسکشیدن ندارد، ممکن است با دیدن آن تصویرها احساس کند از عهده مادری برنمیآید.
در گفتوگوی مادر و دختر، گاهی یک جمله میتواند تمام خستگیها را زیر سایه خودش ببرد. دختر از روزهای سختش میگوید و مادر از سالهایی که با دشواری گذرانده است. میان این دو روایت، چیزی که بیش از هر چیز کم میآید، شنیدهشدن است؛ فرصتی برای اینکه هرکدام از تجربه خودش بگوید، بیآنکه رنج دیگری را کوچک بشمارد.




