شاید کم‌فروشی نیم‌کیلو پیاز یا فریب مشتری با یک تابلوی قیمت در نگاه اول تخلفی کوچک به نظر برسد، اما تکرار همین رفتارهاست که سرمایه اجتماعی را فرسوده می‌کند.
وقتی شهروند در خریدهای روزمره نیز احساس ناامنی و بی‌اعتمادی داشته باشد، آسیب آن فراتر از چند هزار تومان زیان مالی است.
آقای مسئول! شما که هر روز از کنار این وانت‌ها عبور می‌کنید، سهم نظارتی خود را کجا انجام می‌دهید؟ چرا باید شهروند برای اطمینان از قیمت و وزن یک خرید ساده، ناچار به چند بار سؤال کردن و دوباره وزن کردن کالا باشد؟
ساماندهی وانت‌های دوره‌گرد به معنای حذف کسب‌وکارهای کوچک نیست، بلکه به معنای حمایت از فروشنده منصف و برخورد با متخلف است.
مردم حق دارند کالای خود را با قیمت شفاف و وزن واقعی بخرند. نظارت بر این حق ساده، آزمونی برای جدیت مدیریت شهری و دستگاه‌های مسئول در صیانت از اعتماد عمومی است.
